De Groenstaartlori

Algemeen:
Groenstaart lori's waren tot voor kort vogels waar iedere loriliefhebber van droomde, maar niet aan kon komen. Niet lang na de eerste import van Kardinaal lori's werden echter ook de Groenstaart lori's vanaf de Solomon eilanden geïmporteerd. Vanwege hun zeldzaamheid waren de prijzen zeer hoog en omdat er weinig over deze vogels bekend was, was het dus een extra riskante investering voor de eerste kopers. Men wist immers niet of Groenstaart lori's sterke vogels waren en of ze zich makkelijk zouden aanpassen aan ons klimaat.
Het eerste wat opviel was hun grootte. Groenstaart lori's zijn van de Lorius soorten ongeveer de kleinste soort. Al snel bleek dat deze vogels niet erg gevoelig waren. Het bleken juist sterke vogels te zijn met een erg rustig karakter. In tegenstelling tot andere leden van de Lorius familie zijn Groenstaart lori's geen lawaaimakers, en al gauw openbaarde zich een ander kenmerk: ze waren redelijk gemakkelijk te kweken. Groenstaart lori's zijn zoals reeds vermeld lid van de Lorius familie, en hebben dus een stompvormige staart. Ze zijn zoals alle Lorius soorten overwegend rood van kleur en hebben een zwarte kap op hun hoofd en een zwarte nek wat duidelijk aangeeft dat ze verwant zijn aan de Zwartkap lori (Lorius lory lory).
Nog een overeenkomst zijn de groene vleugels, al zijn de vleugelbochten bij Groenstaart lori's typerend fel blauw gekleurd evenals de binnenzijde van de vleugels. Evenals de Purperkap lori (Lorius domicellus) hebben Groenstaart lories een gele (bredere) band over de borst lopen. Een haakvormige zwarte vlek is aan weerszijde van de kop verbonden met deze band. Kenmerkend verschil met de andere Lorius soorten is zijn groene bovenzijde van de staart waaraan hij ook zijn naam dankt. Hij meet ongeveer 26-28cm. Het bleek bij de eerste importen al dat er nogal wat grootteverschil in kan zitten. Ook de breedte van de gele band verschilt sterk van vogel tot vogel.
Groenstaart lori's komen alleen voor op de Solomon eilanden en niet op het vasteland van Nieuw Guinea. Ze leven daar in wouden en open bosgebieden op vrijwel alle hoogtes. Buiten het broedseizoen trekken ze rond in kleinere groepen van ongeveer 10 vogels.

Eigen ervaringen:
Wij hebben al Lori's sinds 1990 en de Groenstaart lori was altijd al een "droom-"vogel voor ons. In Juli van 1994 deed zich echter de gelegenheid voor een koppel Groenstaart lori's te kunnen kopen. Wij hadden de eerste keus en mochten de mooiste en grootste vogels uitkiezen. Omdat de meeste vogels in uitstekende conditie verkeerden, hadden wij voldoende keuze. Wij kozen de twee grootste vogels met de mooiste en breedste gele band. Gelukkig bleek dit ook nog een koppel te zijn. De prijs was wel behoorlijk hoog en lag zelfs nog boven die van Purperkap lori, maar we hadden er een goed gevoel over om ze toch te kopen. Gunstig was tevens dat we ze in de zomer kochten zodat ze niet direct met ons wisselende en koude klimaat in aanraking hoefden te komen.Eenmaal thuis gekomen werden de vogels meteen in een volière geplaatst. Deze was 1.8 m lang, 80 cm breed en 2 m hoog met een buiten hangbak van 1 m x 0.8 m x 1 m. De volière was voorzien van voldoende natuurstokken en ook van een nestblok. Wij hadden gekozen voor een natuurstam van 60 cm hoog en een diameter van 30 cm voorzien van schavelingen als nestmateriaal.
Omwennen naar onze voeding was in tegenstelling tot andere import vogels geen enkel probleem. Wij geven een eigen bereide mengeling op basis van verschillende soorten melen, groente en fruit. Hieraan toegevoegd honing en verse stuifmeelpollen.
In eerste instantie waren ze geplaatst naast een koppel Geelstrepen loris, deze bleken echter behoorlijk agressief te worden tegen hun nieuwe buren. Daarom probeerde we een koppel Kardinaal lori's ernaast te zetten omdat deze in de natuur ook in dezelfde gebieden voorkomen. Dit bleek een goede oplossing, de Groenstaart lori's werden met rust gelaten en begonnen zich al snel thuis te voelen.
De eerste natte herfst en winter stond voor de deur en dus ook de eerste gevaarlijke periode. Nu deden wij toch altijd al de volières licht verwarmen, met onze nieuwe aanwinst wilden we echter geen risico nemen en stookten de temperatuur dan ook maar op naar minimaal 20 °C. Op deze manier hebben we winter probleemloos kunnen overbruggen.
Wij hadden op dat moment meerdere grote soorten zoals Lori's van de Blauwe bergen, Zwartkap lori's, Ornaat lori's, en Blauwstrepen lori's maar op de Blauwstrepen lori's na hadden nog met geen andere soort gekweekt. We hadden dan ook nog niet veel hoop dat we de eerste jaren met ons koppel Groenstaart lori's zouden kweken. Daarom waren we in November van 1995 bijzonder verrast dat we het eerste ei vonden, twee dagen daarna gevolgd door het tweede. Op dat moment leek alle geluk aan onze zijde want na controle van de eieren, tien dagen later, bleken deze bevrucht te zijn. Na 28 dagen kwam het eerste ei uit, vrij snel gevolgd door het tweede. De jongen waren voorzien van een zachte witte dons. Beide jongen werden goed gevoerd door beide ouders en met 13 dagen konden we de jongen ringen met 7mm (K1). De ouders hadden hier geen moeite mee en bleven de jongen probleemloos groot voeren. Met ongeveer 3 weken verschenen de eerste veertjes. Anders dan we verwacht hadden bleven grote problemen uit en na ongeveer 10 weken vloog het eerste jong, niet geplukt, uit. Het tweede volgde al snel. Gedurende de nacht kropen de jongen veilig en warm terug in het nest. Dit duurde echter maar enkele weken opdat de pop aan een nieuw legsel was begonnen. Nu was het tijd om de beide jongen van de ouders weg te nemen en ze apart in een volière onder te brengen.
Ze waren gelukkig zelfstandig zodat ze niet meer gevoerd hoefden te worden door de ouders.
Ons geluk, dat wij twee mooie jongen hadden gekweekt van deze zeldzame vogel, werd echter vrij snel verstoort. De pop welke nu met een tweede legsel bezig was begon snel in conditie achteruit te gaan. Men kon duidelijk zien dat het onderlijf licht begon op te zwellen en dat ze moeite had met ademen, dit voorspelde niet veel goeds. Normale medicijnen zoals een anti-schimmel preparaat en iets tegen luchtweg onsteking bleken geen effect te hebben alsook een antibiotica kuur tegen diverse onstekingen hielp niets. Te snavel van de pop begon nu ook te verkleuren van eerst mooi donker naar licht oranje. Toen we merkten dat de pop dik begon te zitten en met de kop in de veren, was het einde zeer kort nabij. Slechts enkele dagen later vonden we de pop dood op de grond van de volière. Autopsie door de dierenarts wees uit dat de lever volledig kapot was, een kwaal waar we later meer dode vogels door gehad hebben. Op dat moment echter waren we in ieder geval blij dat we nog twee jongen hadden kunnen kweken al zijn wij er zeker van dat dit er veel meer hadden kunnen worden.
Het was inmiddels 1996 en er begonnen steeds meer Groenstaart lori's aangeboden te worden. Tevens bleken ook andere liefhebbers goede en snelle kweekresultaten te behalen met hun koppels. We werden dan ook snel in de gelegenheid gesteld een nieuw koppel Groenstaart lori's te kopen tegen een inmiddels tot de helft gezakte prijs. De jongen bleken twee poppen te zijn en we verkochten een jong aan een bevriende liefhebber en trokken het pas aangeschafte koppel uit elkaar zodat we twee nieuwe onverwante paren konden vormen. De nieuw aangeschafte vogels waren beduidend kleiner van stuk maar verstonden zich goed met hun nieuwe partners.
Helaas hebben we met deze twee koppels niet meer gekweekt, mogelijk omdat de nieuw aangeschafte importvogels nog zeer jong waren. Na diverse tegenslagen in de vorm van dode vogels hebben we in 1998 besloten alle grote soorten te verkopen om ons meer toe te leggen op de kleiner soorten.

Conclusie:
Inmiddels is de Groenstaart lori een algemene vogel geworden; meer en meer mensen hebben èèn of meerdere koppels Groenstaart lori's in hun collectie en worden er goede kweekresulaten behaald. De prijs is inmiddels behoorlijk snel gezakt vanwege de grote importaantallen en de goede kweekresultaten, tot ongeveer die van een koppel Zwartkap lori's. Het blijft altijd een risico als men een van de eerste wil zijn met de aanschaf van een pas nieuw geïntroduceerde soort, verstandiger doet men er dan ook aan om eerst de behaalde kweekresultaten af te wachten alvorens men zelf een koppel, tegen een (te) hoge prijs aanschaft.             Lorius chlorocercus